ციხე-ქალაქი კვეტერა

ციხე-ქალაქი კვეტერა

ციხე-ქალაქი კვეტერა (კვეტარი, კუეტერი) კახეთში, ახმეტის მუნიციპალიტეტში მდებარეობს, ქალაქ ახმეტიდან 12 კმ-ის დაშორებით. კომპლექსი მოიცავს რამდენიმე ნაგებობას: ქვედა ციხე, შიდა ციხე, გუმბათოვანი ეკლესია, დარბაზული ეკლესია, სასახლე, გალავანი, სამეურნეო დანიშნულების სათავსები. ძეგლი X-XI საუკუნეებს მიეკუთვნება. ნაგებობათაგან განსაკუთრებით აღსანიშნავია X საუკუნის გუმბათოვანი ტაძარი, რომელიც ლამაზი პროპორციებითა და მოხდენილობით გამოირჩევა. ეს მცირე ზომის ტაძარი ყურადღებას იქცევს მომხიბვლელი კომპოზიციითა და სისადავით. ხუროთმოძღვარი თითქმის არ იყენებს მორთულობას, იგი მინიმალისტური დეკორით ქმნის საოცრად ლაკონურ, სადა და შთამბეჭდავ ნაგებობას. მნახველზე დიდ შთაბეჭდილებას ახდენს, როგორც ეკლესიის ექსტერიერი, ასევე ელეგანტური ინტერიერი. კვეტერის ეკლესიის არქიტექტორი მძაფრად გრძნობს შიშველი კონსტრუქციის სილამაზეს, განათების როლს და ძალიან დახვეწილ მხატვრულ ეფექტს ქმნის. კვეტერას ციხე-ქალაქი კახეთის სამთავროს ერთ-ერთი ცენტრი იყო. იგი წყაროებში პირველად XI საუკუნიდან იხსენიება, თუმცა ვახუშტი ბატონიშვილის მიხედვით, ჯერ კიდევ VIII საუკუნეში უნდა არსებულიყო. საქალაქო ცხოვრების კვალი კვეტერაში XIII საუკუნიდან ქრება და გვიანდელი ხანის საისტორიო წყაროებში იგი აღარ იხსენიება. ციხე-სიმაგრის ტერიტორიაზე აღმოჩნდა ნახევარფაბრიკატებსა და მეთუნეობასთან დაკავშირებული საგნები, რაც მოწმობს, რომ განვითარებულ შუა საუკუნეებში კვეტერას საკუთარი სამეურნეო წარმოება ჰქონდა. ციხე-ქალაქი კვეტერა საქართველოს ერთ-ერთი მნიშვნელოვანი კულტურულ-ისტორიული ძეგლია.

 

არქიტექტურა

კვეტერის ციხე-ქალაქის ნანგრევები შემორჩენილია მაღალ მთაზე. ციხის ყველაზე მაღალი და შედარებით სწორი ადგილი შიდა ციხეს უჭირავს. მეორე ნაწილი – ქვედა ციხე ბევრად უფრო დიდია. ქვედა ციხის გალავნის კედლების უმეტესი ნაწილი დანგრეულია. მას ორი კარიბჭე აქვს. ერთი კარიბჭე მთავარი გალავნის სამხრეთ კედლის დასავლეთ კიდეშია, საიდანაც ციხეს ერთადერთი გზა ადგება. მთავარი კარიბჭე ორ მძლავრ ბურჯს შორისაა მოქცეული. მეორე კარიც ბურჯებს შორისაა მოქცეული, რომლებიც მთლიანად გალავნის ხაზს გარეთ არიან გასული. ბურჯები და გალავანი ქონგურებითაა დასრულებული. ბურჯებს შორის მოქცეულ სწორ კედელზე ეზოს მხრიდან საბრძოლო ბაქანი ყოფილა მოწყობილი. გალავანი გამაგრებულია კონტრფორსებით. ქვედა ციხის დასავლეთ ნაწილში, კარიბჭესთან ახლოს, დგას შერჩეული რიყის ქვითა და ნატეხი ქვით ნაგები რვაკუთხა კოშკი. კოშკის სამხრეთ-აღმოსავლეთით, გალავნის კედელთან ახლოს, პატარა დარბაზული ეკლესიის ნანგრევებია შემორჩენილი. კოშკის ირგვლივ შემორჩენილია ნაგებობათა ნაშთები.
წყალი ციხეს თიხის მილებით მიეწოდებოდა.

შიდა ციხე გეგმით აღმოსავლეთ-დასავლეთის მიმართულებით წაგრძელებულ მრავალგვერდას წარმოადგენს, რომელიც კონტრფორსებითაა გამაგრებული. ციხის კედლებში ჩადგმულია მრგვალი და ოთხკუთხა კოშკები. შიდა ციხის ტერიტორიაზე შემორჩენილია: გუმბათოვანი ეკლესია, დარბაზული ეკლესია, სასახლე, დამხმარე ნაგებობათა და წყალსაცავის ნაშთები. ციხეს ორი შესასვლელი აქვს – ჩრდილოეთიდან და სამხრეთიდან. სამხრეთის შესასვლელით იგი ქვედა ციხეს უკავშირდება.

გუმბათოვანი ეკლესია შიდა ციხის აღმოსავლეთ ნაწილში დგას. ნაგებობის გეგმის საფუძველია ტეტრაკონქი. მის კომპოზიციურ ცენტრს გუმბათქვეშა კვადრატი წარმოადგენს, რომელზეც აღმართულია ნახევარსფერული გუმბათით დასრულებული ცილინდრული ყელი. მკლავებს შორის, ოთხივე კუთხეში, გეგმით წრის სამი მეოთხედის მოხაზულობის თითო მაღალი, თაღოვანი ნიშია. აღმოსავლეთისა და დასავლეთის აფსიდების ბემები ჩრდილოეთისა და სამხრეთის ბემებზე ორჯერ უფრო ღრმაა, რის გამოც ჯვრის აღმოსავლეთ-დასავლეთის ღერძი სამხრეთ-ჩრდილოეთის ღერძს რამდენადმე აღემატება. საკურთხეველში თანაბარი სიმაღლის სამი თაღოვანი სარკმელია. დანარჩენ აფისდებსა და მკვალებს შორის მოქცეულ ნიშებში კი – თითო. ჯვრის ოთხივე მკლავის ბოლოებში სამ-სამი შეჯგუფებული ნახევარსვეტია, რომლებსაც საერთო ოთხწახნაგა კაპიტელი აგვირგვინებს. გუმბათქვეშა კვადრატიდან გუმბათის ყელის წრიულ საფუძველზე გადასვლა განხორციელებულია ერთმანეთზე გადმომჯდარი თაღების სისტემით. გუმბათის ყელში ექვსი თაღოვანი სარკმელია გაჭრილი. შესასვლელი ორია – სამხრეთითა და დასავლეთით, ორივე მათგანი გარედან სწორკუთხაა, შიგნიდან კი – თაღოვანი. ნაგებობა შიგნიდან და გარედან მოპირკეთებულია შირიმის კარგად გათლილი ფილებით, რომლებიც სწორ ჰორიზონტალურ რიგებს ქმნიან.

დარბაზული ეკლესია შიდა ციხის ჩრდილო-აღმოსავლეთ კუთხეში მდებარეობს. იგი ადრინდელ შუა საუკუნეებს მიეკუთვნება და ამ ადგილას მდგარა ციხის აგებამდე. ციხის აგების დროს მისი აღმოსავლეთ ნაწილი მასიური კოშკის ტანში მოუქცევიათ და აფსიდი მთლიანად ქვა-დუღაბით შეუვსიათ. აფსიდი ნალისებრი ფორმისაა და გადახურულია კონქით. დარბაზი ცილინდრული კამარით ყოფილა გადახურული, რომლის ქუსლები გრძივ კედლებზეა შემორჩენილი. ეკლესიას სამხრეთიდან მცირე ზომის, გეგმით სამკუთხა მოხაზულობის სათავსი ეკვრის. შესასვლელი ორია – სამხრეთითა და ჩრდილოეთით. ეკლესია ნაგებია რიყისა და ნატეხი ქვით.

სასახლე გალავნის ჩრდილოეთ კედელთან დგას. იგი გეგმით სწორკუთხა ორი ნაწილისგან შედგება. მათგან ერთი ორსართულიანია, ხოლო მეორე – ერთსართულიანი. ერთსართულიან ნაწილს დასავლეთიდან მთელ სიგანეზე გეგმით სწორკუთხა სამსართულიანი კოშკი ეკვრის. სასახლის პირველი სართული დამხმარე დანიშნულების ყოფილა. მის ჩრდილოეთ კედელში ფართო და მაღალი თაღოვანი ბუხარია. მეორე სართული მისაღები დარბაზია, რომელსაც სამხრეთ კედლის აღმოსავლეთ კიდეში შესასვლელი აქვს. განივ კედლებში ორ-ორი, ხოლო სამხრეთ კედელში სამი ფართო და მაღალი თაღოვანი სარკმელია გაჭრილი. შესასვლელის წინ სწორკუთხა ბაქანი ყოფილა, რომელიც ნახევარწრიული თაღებით დაკავშირებულ ოთხ ბურჯს ეყრდნობოდა. დარბაზს მეორე კარი ჩრდილოეთ კედლის აღმოსავლეთ კიდესთან აქვს. ამ კარით იგი ჩრდილოეთიდან მიდგმული ნაგებობის თავზე არსებულ ტერასას უკავშირდებოდა. სასახლე ნაგებია რიყისა და ნატეხი ქვით.

 

 

იხილეთ ტეტრაკონქები ⇒ 

 

ატენის ღვთისმშობლის ეკლესია (ორბელიანების ეკლესია)

ატენის ღვთისმშობლის ეკლესია (ორბელიანების ეკლესია)

ატენის ღვთისმშობლის ეკლესია (ორბელიანების ეკლესია) შიდა ქართლის მხარეში, გორის მუნიციპალიტეტში , სოფელ დიდ ატენში მდებარეობს. იგი VII-IX საუკუნეებით თარიღდება. ნაგებობა გეგმით მარტივ, თანაბარმკლავიან  “თავისუფალ ჯვარს” წარმოადგენს. ტაძრის დასავლეთ ფასადის კარის ტიმპანზე ამოკვეთილია რელიეფური კომპოზიცია და ასომთავრული წარწერა: „ქრისტე ადიდე ორსავე ცხოვრებისა აქა ხორციელებრ და წინაშე შენსა სულიელებრ რატ ერისთავი ძე იგი ლიპარიტ ერისთავისაი რომელმან აღაშენა ესე სახლი ღმრთისაი და ბჭეი ცათაი წმიდაი ეკლესიაი, სალოცველად სულისა მათისა“. საფიქრებელია, რომ რატი ერისთავმა X საუკუნეში ეკლესია განაახლა და თავისი თავი აღმშენებლად გამოაცხადა. ტაძარი ნაგებია რიყის ქვით, მხოლოდ X საუკუნეში ზოგან ჩაუსვამთ მომწვანო ტუფი და ტუფისავე თლილი კვადრებით მოუპირკეთებიათ გუმბათიც. ეს პატარა ეკლესია კოხტა პროპორციებით ხასიათდება. შესამჩნევია ფორმათა დაგრძელება, თუკი ნაგებობის სიმაღლესა და სიგანეს შევადარებთ. ეკლესიის სამი მკლავი სწორკუთხაა, მეოთხე, აღმოსავლეთისა კი აფსიდით სრულდება. ყოველ მკლავში თითო სარკმელია. გუმბათის ყელი რვაწახნაგაა, ოთხი სარკმლით. გუმბათის ყელის სიგანე, ჯვრის მკლავებთან შედარებით, ერთნახევარჯერ მეტია, რაც გუმბათქვეშა კვადრატის სივრცეს ზრდის. გუმბათქვეშა კვადრატიდან გუმბათის ყელზე გადასვლა ტრომპების ორი რიგით ხორციელდება. აღმოსავლეთის ფასადზე საკურთხევლის ფანჯარა თლილ ქვაში ამოკვეთილი ნალისებრი თაღით სრულდება. სამხრეთ ფასადის ფრონტონზე, სარკმლის ორივე მხარეს, ორი საკმაოდ ღრმა, ნახევარწრიული ნიშია. კარის დეკორირებულ ტიმპანში და ნიშებში მოგვიანებით ჩაუსვამთ მომწვანო ქვები. ქვებზე ამოკვეთილი წარწერები დაზიანებულია და მათი წაკითხვა შეუძლებელია. ზოგადად, ფასადები მოკლებულია დეკორატიულ მორთულობას, მის ცხოველხატულ იერს ძირითადად რიყის ქვის წყობა ქმნის. შესასვლელი ორია – სამხრეთითა და დასავლეთით. გუმბათი გადახურულია კარგად გამოყვანილი ლორფინით.

 

რუისის ფერისცვალების ტაძარი

რუისის ფერისცვალების ტაძარი

რუისის ფერისცვალების ტაძარი შიდა ქართლის მხარეში, ქარელის მუნიციპალიტეტის სოფელ რუისში მდებარეობს. ეკლესიის თავდაპირველი ნაგებობა VII-IX საუკუნეებით თარიღდება, თუმცა მისგან მხოლოდ გეგმის ძირითადი მონახაზი და შენობის აღმოსავლეთის ნაწილია შემორჩენილი. X საუკუნეში ეკლესია საფუძვლიანად შეუკეთებიათ. XI საუკუნეში კი გიორგი ეპისკოპოსს იგი კვლავ განუახლებია და მდიდრულად მოურთავს. რუისის საეპისკოპოსო ფეოდალური საქართველოს მძლავრ კულტურულ-საგანმანათლებლო კერას წარმოადგენდა. რუისს უკავშირდება ისეთი მნიშვნელოვანი მოვლენა, როგორიცაა რუის-ურბნისის საეკლესიო კრება. ასევე აქ ეკურთხა მეფედ გიორგი II. გადმოცემით, ამ ადგილას პირველი ტაძარი ვახტანგ გორგასალს აუგია, თუმცა მაშინდელი ნაგებობა შემორჩენილი არ არის. რუისის ტაძარს დიდი წიგნთსაცავი ჰქონდა, სადაც სადაც მრავალი ხელნაწერი ინახებოდა, რომელთაგან განსაკუთრებით აღსანიშნავია XI საუკუნის რუისის სახარება. მიუხედავად იმისა, რომ ტაძარი რამდენჯერმეა შეკეთებული და გადაკეთებული, იგი მაინც ახდენს შთაბეჭდილებას მნახველზე ლამაზი, მაღალი გუმბათით, საინტერესო დეკორატიული დეტალებითა და მოყვითალო და ღვინისფერი კვადრების მონაცვლეობით შექმნილი ცხოველხატული ფასადებით.

 

არქიტექტურა

რუისის ფერისცვალების ტაძარი ჩახაზული ჯვრის ტიპის ჯვარ-გუმბათოვანი ნაგებობაა. პირვანდელი ნაგებობისგან გეგმის ძირითადი მონახაზი და შენობის აღმოსავლეთის ნაწილია შემორჩენილი. ეკლესიის თორმეტწახნაგა მაღალი გუმბათი ოთხ თავისუფლად მდგომ ბურჯს ეყრდნობა. გუმბათის ყელი XI საუკუნეში აუმაღლებიათ და მოურთავთ. ტაძარი ორსაფეხურიან ცოკოლზე დგას. ნაგებობის ძირითადი მასა გუმბათის ყელთან შედარებით დაბალია. შესავლელი სამია – დასავლეთით, სამხრეთითა და ჩრდილოეთით. XI საუკუნეში ტაძარს სამხრეთითა და ჩრდილოეთით კარიბჭე-ეგვტერები მიაშენეს. პირვანდელი სახით ჩრდილოეთის ეგვტერი შემორჩა, რომელიც რვასხივიანი ორნამენტირებული გუმბათით გადახურულ კვადრატულ სივრცეს წარმოადგენს. ეგვტერების აგების დროს ჩრდილოეთისა და სამხრეთის შესასვლელები კედლების ცენტრალური ნაწილიდან დასავლეთ მონაკვეთებში გადაუტანიათ. დასავლეთის შესასვლელზე XV საუკუნეში კარიბჭე მიუშენებიათ, რომელიც სამ მხრივ თაღებითაა გახსნილი. ეგვტერს დასავლეთით ჯვაროვანი კამარით გადახურული სათავსი – კარიბჭე ეკვროდა. კამარის საყრდენი იმპოსტები მოჩუქურთმებულია. სათავსს ჩრდილოეთით მოჩუქურთმებულ იმპოსტებზე დაყრდნობილი ფართო თაღოვანი შესასვლელი ღიობი ჰქონდა, რომლისგანაც დაბალი, ორნამენტირებული ფრონტონის ნაწილია შემორჩენილი. სამხრეთის კარიბჭე XV საუკუნეში ძირეულად გადაკეთებულა. აღმოსავლეთისა და დასავლეთის ფასადები მორთულია დიდი ზომის მოჩუქურთმებული საფასადო ჯვრებით, რომლებიც ორნამენტირებულ სარკმლებს ეყრდნობიან. იმავე ფასადების გვერდითა ნაწილებში გაჭრილია თითო თაღოვანი სარკმელი, ეს სარკმლებიც მოჩუქურთმებულ ჩარჩოშია ჩასმული. გუმბათი თორმეტსარკმლიანია. სარკმლების მრავალფეროვანი ორნამენტით მორთულ საპირეებს შეწყვილებული ლილვების დეკორატიული თაღები და ნახევარსვეტები ევლება. ფასადებზე მიმოფანტულია X-XI საუკუნეების საინტერესო ორნამენტირებული ფრაგმენტები. გუმბათიცა და ფასადებიც ლილვისა და მეოთხედი წრეთარგისაგან შედგენილი ლავგარდნით სრულდება. რუისის ფერისცვალების ეკლესია თავდაპირველად ნაგები ყოფილა კარგად გათლილი, თანაბარი ზომის მოყვითალო-მომწვანო და ღვინისფერი ქვიშაქვის კვადრებით. აღდგენა-შეკეთებისას გამოყენებულია მონაცისფრო-მოშავო ბალასტის კვადრები, შირიმი და აგური.

კომპლექსს რიყის ქვით ნაგები გალავანი აქვს შემოვლებული. იგი გვიანდელი ფეოდალური ხანით თარიღდება. კედლის მაქსიმალური სიმაღლე 1,5 მეტრს არ აღემატება. რელიეფის შესაბამისად გალავანი ბევრგან საფეხურებადაა დანაწევრებული და ზოგან შეტეხილია. კომპლექსში შემორჩენილია გალავანზე მიშენებულ ნაგებობათა ნაშთები. ტაძრის დასავლეთით გვიანი შუასაუკუნეების კოშკი-სამრეკლო მდებარეობს, რომელიც გალავანშია ჩაშენებული. ნაგებობა სამსართულიანია. პირველი სართული კომპლექსის კარიბჭის ფუნქციას ითავსებს და მთელ სიგანეზეა გახსნილი. იგი გადახურულია ნახევარწრიულიკამარით. სამხრეთისა და ჩრდილოეთის კედლებზე მიშენებულია მასიური კონტრფორსები. მეორე სართული საცხოვრებელია, მის კედელში ბუხარი და თახჩა ნიშებია. დასავლეთით და ჩრდილოეთით თითო კარია. მესამე სართული თაღებით გახსნილ სამრეკლოს წარმოადგენს. დასავლეთითა და აღმოსავლეთით იგი წყვილ-წყვილი თაღით იხსნება, სამხრეთითა და ჩრდილოეთით კი თითო თაღი აქვს. მისი გადახურვა დეფორმირებული ნახევარსფეროსებრია. კოშკი -სამრეკლო ნაგებია ქვიშაქვისა და შირიმის კვადრებითა და აგურით.

 

 

ფუძნარის (ბოდავის) ღვთისმშობლის ეკლესია

ფუძნარის (ბოდავის) ღვთისმშობლის ეკლესია

ფუძნარის (ბოდავის) ღვთისმშობლის ეკლესია მცხეთა-მთიანეთის მხარეში, დუშეთის მუნიციპალიტეტში, სოფელ ბოდავის მახლობლად მდებარეობს. იგი XIII საუკუნით თარიღდება. ძეგლი Read more